محرم عشق

وه، چه افراشته شد در دو جهان پرچم عشق

+‏ ‏آدم و جن و ملک، مانده به پیچ و خم عشق

عرشیان، ناله و فریاد کنان در ره یار‏

 ‏قدسیان بر سر و بر سینه زنان، از غم عشق

عاشقان از در و دیوار هجوم آوردند

‏ ‏طرفه سری است هویدا، ز در محکم عشق

ریزه خواران‏ در میکده شاداب شدند

‏ ‏جلوه‏گاهی است ز رندان، به در خاتم عشق

غم مخور، ای دل دیوانه که راهت ندهند

‏ ‏پیش سالک نبود فرق، ز بیش و کم عشق

به حریفان ستم پیشه، پیامم برسان‏ ‏

جز من مست، نباشد دگری محرم عشق