سایه عشق

بی هوای دوست، ای جان دلم، جانی ندارم‏ ‏

دردمندم، عاشقم بی دوست، درمانی ندارم

آتشی از عشق در جانم فکندی، خوش فکندی

‏ ‏من که جز عشق تو آغازی و پایانی ندارم

عشق آوردم در این میخانه با مشتی قلندر‏

‏پرگشایم سوی سامانی که سامانی ندارم

عالم عشق است، هر جا بنگری از پست و بالا‏

‏سایه عشقم که خود پیدا و پنهانی ندارم

هر چه گوید عشق گوید، هر چه سازد عشق سازد‏

‏من چه گویم، من چه سازم، من که فرمانی ندارم

غمزه کردی، هر چه غیر از عشق را بنیان فکندی‏

 ‏غمزه کن بر من که غیر از عشق بنیانی ندارم

سر نهم در کوی عشقت، جان دهم در راه عشقت‏

 ‏من چه می‏گویم که جز عشقت سر و جانی ندارم

عاشقم، جز عشق تو، در دست من چیزی نباشد‏

 ‏عاشقم، جز عشق تو بر عشق برهانی ندارم