نوار اخبار
کد خبر : 1224
چهارشنبه 25 آذر09:20

توطعه نفوذ بنی صدر با حکم امام ابتر ماند

بنی صدر به واسطه فریب جامعه و جلوگیری از رای مخالف نمایندگان مجلس شورای اسلامی سید احمد خمینی فرزند حضرت امام را برای نخست وزیری پیشنهاد کرد، اما امام که از بینشی بالا برخوردار بودند و به هیچ عنوان تمایلی به حضور خانواده خود در عرصه کلان سیاست نداشتند، صریحا با نخست وزیری فرزندشان مخالفت کردند.

توطعه نفوذ بنی صدر با حکم امام ابتر ماند

به گزارش «خط امام»، بعد از پیروزی انقلاب اسلامی ایران و عملکرد غیر قابل قبول دولت مهندس بازرگان، اولین انتخابات ریاست جمهوری با استقبال ملت ایران در زمستان 1358 برگزار شد که نتیجه آن، انتخاب ابوالحسن بنی صدر بود.

بنی صدر که در همان روز اول با تکبر حکم خود را از حضرت امام دریافت کرد، آتش تفرقه و دشمنی خود را با انقلاب اسلامی روشن کرد، او در اولین گام، با صف آرایی در مقابل حزب جمهوری اسلامی و بزرگان انقلاب عملا جامعه را به دو قشر بنی صدری و ضد بنی صدری تقسیم کرده و در ادامه همه توان خود را برای سرکوب جناح مقابل بکار گرفت.

در ابتدا به پشتوانه رای ملت و تصور پشتیبانی دایمی حضرت امام از اقداماتش دست به تحولاتی در ساختار دولت زد و تا حد امکان، سعی  کرد، دست رقیبان سیاسی خود را از مسند امور دور نگاه دارد. اما درایت برخی از نمایندگان مجلس شورای اسلامی از جمله، مقام معظم رهبری  که به شدت با عملکرد ضعیف بنی صدر مخالفت می کردند و با شجاعت و بیانی قاطع به تنویر افکارعمومی در خصوص اقدامات ضد ملی و ضد انقلابی وی می پرداختند موجب شد تا بنی صدر در ادامه راه نتواند به تامین همه اهداف خود که مهمترین آن اضمحلال اصول اصیل انقلاب اسلامی ایران بود، دست یابد.

از آن جایی که طبق قانون اساسی نخست وزیر به پیشنهاد رییس جمهور و با رای اعتماد اکثریت نمایندگان مجلس شورای اسلامی انتخاب می گردید، بنی صدر می دانست که با توجه به اینکه اکثریت مجلس را حزب جمهوری اسلامی به خود اختصاص داده است امکان پذیرش گزینه مورد نظر بعید به نظر می رسد از همین رو به واسطه فریب جامعه و جلوگیری از رای مخالف نمایندگان مجلس شورای اسلامی سید احمد خمینی فرزند حضرت امام را برای نخست وزیری پیشنهاد کرد، اما امام که از بینشی بالا برخوردار بودند و به هیچ عنوان تمایلی به حضور خانواده خود در عرصه کلان سیاست نداشتند، صریحا با نخست وزیری فرزندشان مخالفت کردند. این اولین شکست استراتژیکی بنی صدر در مقابل یاران اصیل امام بود، وی که قصد داشت نزدیکان بیت امام را در توطعه های خود سهیم کند تا از مضان اتهام بگریزد، عملا در شرایطی غیر قابل پیش بینی قرار گرفته بود، از طرفی دیگر گزینه مجلس شورای اسلامی برای نخست وزیری نیز چهره ای ارزشی با نام محمد علی رجایی بود که در تضاد با اندیشه های بنی صدر قرار داشت، ولی در نهایت با پیگیری های مستمر نمایندگان مجلس شورای اسلامی و فرسایشی شدن انتخاب نخست وزیری، بنی صدر چاره ای جز تسلیم به خواست نمایندگان ملت نمی دید و با وجود مخالفت های فراوان، شهید رجایی را به مجلس معرفی کرد که با رای بالایی به نخست وزیری برگزیده شد.

نکته حایز اهمیت این اتفاق تاریخی، بصیرت سیاسی حضرت امام روح الله می باشد که با وجودهجمه اطلاعات درست و غلطی که از گوشه و کنار به ایشان می رسید،با تدبیر و به دور از احساسات و تعصبات خانوادگی تصمیمی را می گرفتند که به سود نظام اسلامی باشد و مصالح شخصی و خانوادگی خود را هرگز به مصالح کلان کشور ارجح نمی دانستند


منبع : خط امام
کد خبرنگار : 12








chapta
حداکثر تعداد کاراکتر نظر 200 ميياشد .
نظراتی که حاوی توهین یا افترا به اشخاص ،قومیت ها ،عقاید دیگران باشد و یا با قوانین کشور وآموزه های دینی مغایرت داشته باشد
منتشر نخواهد شد - لطفاً نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.





تست
دوشنبه 04 بهمن 1395
دیدگاه