نوار اخبار
کد خبر : 1769
دوشنبه 01 شهريور18:39

به مناسبت روز پزشک

امام خمینی(ره) شغل پزشکی را عبادت می دانستند

امام خمینی (ره) در جمع جامعه پزشکی شغل آنها را شغل بزرگی قلمداد کردند که کارشان عبادت در راه حق است و از آنها خواستند که کار خود را اجین با مادیات نکنند.

امام خمینی(ره) شغل پزشکی را عبادت می دانستند

خط امام/

پزشکان، پرستاران و جامعه سپیدپوش سلامت، حکم جریان خون جامعه را دارند. در همین راستا و روز اول شهریورماه ، به پاس بزرگداشت ابوعلی سینا ستاره پرفروغ عرصه طب در ایران ، روز پزشک نامیده شده است.

شیخ الرئیس نواسه علی سینا، ‌معروف به ابن سینا به قولی در ماه صفر سال 370 هجری قمری(مطا بق 980 میلادی ) از پدر بلخی‌ایی بنام عبدالله ( از سبب وزیر مالیه بودن در زمان سلطنت نوح بن منصور به بخارا مرکز ماورالنهر و خراسان انزمان انتقال کرده بود) و مادر بخارایی بنام ستاره در قریه خورمیثن(قریه‌ای میان بلخ و بخارا) طفلی چشم به جهان گشود که نامش را حسین گذاشتند. تاثیر آرای فلسفی ابن سینا ، ‌همچون آموزه های طبی او ، ‌بر علاوه قلمرو اسلامی ، ‌در اروپا نیز امری قطعی است . آلبرتوس ماگنوس ،‌ دانشمند آلمانی فرقه دومینیکی (1200 تا 1280 میلادی ) ‌نخستین کسی بود که در غرب تفسیر و شرح جامعی بر فلسفه ارسطو نوشت.

این روز را روز پزشک نام نهاده اند تا از سپیدپوشان جامعه که حکم سلامتی را برای جامعه دارند تقدیر شود. مادامی که سپیدپوشان سلامتند، انتظار بیجایی نیست که جامعه را هم از حیث شاخص‌های سلامتی در محدوده سالم قلمداد کنیم. هرجا سلامت به مخاطره بیفتد، این جریان سپیدپوشان جامعه است که به راه افتاده، در محل واقعه حاضر شده و سلامت را تضمین می‌کند.

پزشکی از جمله مشاغلی است که در سخنان حضرت امام خمینی(ره) نیز بازتاب داشته و ایشان برخی سخنرانی هایشان به اهمیت، قداست و ارزش شغل پزشکی و پرستاری اشاره کرده اند. از جمله این سخنرانی ها، بیانات ایشان در روز 23 اردیبهشت ماه سال 1359 است که در جمع پزشکان و پرستاران بنیاد اسلامى خدمات پزشکى امام خمینى‏ ایراد شده است. ایشان در این سخنرانی، شغل پزشکی را شغلی بسیار مقدس خوانده و آن را از عبادات برمی شمرند. بخش هایی از کلام امام را در ادامه از نظر می گذرانید:

«انسان در انتخاب شغلها و سایر انواع انتخابات آزاد است. آزاد خلق شده است. و در اسلام آزادى به او اعطا شده است. لکن خود انسانها در انتخاب شغل، مختلف هستند، و این اختلاف تابع آن اختلاف نفسانى خودشان و اخلاق باطنى خودشان است…این انتخابات، یک انتخاب آزادى است که تابع آن نفسیت اشخاص است. نفوس انسان در این عالم به حسب خلقت اختلاف دارد، و به حسب تربیتهایى هم که در محیطها مى‏ شود باز یک اختلافات زیادى در این تربیتها حاصل مى‏ شود. در یک محیط مى‏ بینید که تربیتها، تربیتهاى ضد انسانى است، ضد اخلاقى است، و در یک محیط تربیتها تربیتهاى انسانى است. از جمله شغلهاى بسیار مقدس شغل پزشکی است. شغلى است که اگر پزشکها به تکالیف خودشان، تکالیف انسانى خودشان عمل بکنند، این شغل بسیار شریف و یک عبادتى است. و همین طور پرستارى؛ این شغل پرستارى از شغلهاى بسیار شریفى است که اگر چنانچه، انسان با وظایف انسانى و شرعى خودش عمل بکند، این یک عبادتى است که در تراز عبادتهاى درجه اول است. البته مسئولیت هایى هم دارد. هم در پزشک و هم در نِرسها و هم در همه قشرهایى که در بیمارستانها هستند. یک مسئولیتهاى بزرگى‏ هست برایشان. پزشکها همچو نباشد که براى جمع ‏آورى مال و منال این خدمت را انجام بدهند. خدمت بکنند، خدمت بکنند و نظرشان خدمت به انسانها که بندگان خداست باشد تا این شغل عبادت بشود. آن منافعى هم که پیدا مى‏ شود، منافعى است که از این عبادت برایشان پیدا شده است. و اما اگر بنا باشد که آنها خداى نخواسته، انحراف داشته باشند و گاهى انحرافات به جایى برسد که جانهاى مردم را در خطر بیاندازد، این یک جنایتکار است. مثل همان جنایتهایى که ساواکیها مى‏ کردند، یا یک قدرى بدتر. و همین طور پرستارها، پرستارى از بیمار امر بسیار مشکلى است، لکن خیلى ارزشمند است. انسان با یک بیمارى به طور محبت، به طور برادرى، به طور خواهرى مراعات احوال او را بکند، و این براى انجام یک وظیفه انسانى- الهى باشد، از عبادات بسیار ارزشمند است. شما متوجه باشید که شغل شما شغل بسیار شریفى است و از آن طرف مسئولیتش هم زیاد است. مسئولیتش را خود شما مى‏ توانید جبران بکنید، به محبت کردن به مرضى‏. اینها احتیاج دارند به محبت، بیش از آنکه احتیاج به دوا دارند. یک مریضى که از خانه‏اش آمده است در بیمارستان، این مریض خودش را مثل اینکه یک غریب مى ‏داند. اگر این پرستارها با او با ملایمت، با رفتار انسانى، با محبت، مثل برادر و خواهر با او رفتار کنند، این حس غربت از او منفصل مى‏ شود و آرامش برایش حاصل مى‏ شود، و این آرامش روحى در بهبودى او کمک مى‏ کند؛ کمک طبیب است، کمک پرستار است.

شما متوجه باشید که این شغل را خداى نخواسته آلوده نکنید به جهات مادى، به جهات دنیایى، که هم کار کرده باشید و هم اجر الهى نبرده باشید. شما کارى بکنید که این شغل شما الهى باشد، براى خدا باشد. منافات ندارد اینکه براى خدا باشد لکن به شما هم مثلًا اجرى بدهند. اینها منافات با هم ندارند. شما توجه داشته باشید به اینکه با این بیماران خوش رفتارى کنید. کمک کنید آنها را. دلجویى کنید از آنها. اینها افسرده هستند. باید دلجویى کنید. این شغل شما از آن شغلهاى بسیار ارزنده است.

... و من باز برمى‏ گردم سراغ شما خواهران و عزیزان، که توجه داشته باشید در این‏ محیطى که هستید رعایت احکام اسلام را بکنید. مملکت اسلامى است. جمهورى اسلامى است. باید در همه شئونش تحول حاصل بشود. همان طور که مى‏بینم تحول روحى از براى شما حاصل شده است، همین طور باید در اعمال هم یک تحولى زیاد حاصل بشود. تخلف از موازین الهى نشود، و با رحمت و عطوفت با این کسانى که در زیر دست شماها، چه پزشکان و چه پرستاران و چه سایر قشرهایى که در آنجا خدمت مى‏ کنند.

خدمت شما یک خدمت بسیار با ارزشى است. خدمت مشکلى است. پرستارى، پزشکی، هر دو مشکل است و اما بسیار شریف است، در صورتى که به آن وظایفى که باید عمل بشود عمل بکنند. و من دعاگوى شما همه هستم. و آن قدرى که از من مى ‏آید این است که براى مرضاى شما دعا کنم، که کمک شما باشند. و براى شماها هم دعا کنم و براى پزشکان هم دعا کنم و براى همه اهالى کشور عزیزمان دعا کنم. خداوند همه شما را با سعادت و سلامت و رفاه قرار دهد


منبع : خط امام
کد خبرنگار : 12








chapta
حداکثر تعداد کاراکتر نظر 200 ميياشد .
نظراتی که حاوی توهین یا افترا به اشخاص ،قومیت ها ،عقاید دیگران باشد و یا با قوانین کشور وآموزه های دینی مغایرت داشته باشد
منتشر نخواهد شد - لطفاً نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.





تست
چهارشنبه 29 دي 1395
دیدگاه