امام(ره) و استقلال خواهی چپ ها؛

حزب توده ساخته انگلیس است

دفاع از «استقلال» و «منافع ملی» را شاید بتوان مهم ترین مدعای اکثر گروه های سیاسی در کوران مبارزات انقلابی دانست. شدت چنین ادعاهایی آنقدر زیاد است که هر گروهی -فارغ از درصد تاثیرش بر روند کلی انقلاب-، دوست دارد تمامی اقدامات عوامل خود را در راستای تامین استقلال و منافع ملی قلمداد کند. راستی آزمایی ادعای گروه های گوناگون در این زمینه را اما تنها زمان و تاریخ می تواند مشخص نماید. نسبت تحرکات مجموعه گروه های چپ و مدعی کمونیسم در ایران، با مسئله «استقلال» و «منافع ملی»، نمونه قابل تاملی در همین زمینه محسوب می شود. چپ هایی که علاوه بر حزب توده، به تدریج در تشکل های متعددی از منافقین(مجاهدین خلق) گرفته تا چریک های فدایی خلق، راه کارگر، حزب دموکرات کردستان و ... سازمان می یابند و برخی از آنها امروز نیز فعال هستند.


در این میان، نگاه بنیانگذار کبیر انقلاب اسلامی به مدعای استقلال طلبی چپ ها، ویژه و قابل تامل است. امام(ره) در ۲۰ خرداد ۵۷ طی پیامی به مناسبت چهلم واقعه خونین قم، می فرمایند: «گاهی ملت را از خطر کمونیستها می‌ترساند که اگر او برود مملکت به دست آنان می‌افتد؛ و شاید بعضیها که از واقعیتها اطلاع ندارند اغفال شوند. کمونیسم در ایران با دست امریکا[ایجاد شد]، چنانچه حزب توده به دست انگلیس ایجاد شد. به گفتار مطلعین، داغ ترین کمونیستها در منطقه مهره‌های امریکایی هستند برای خنثی کردن قیامهای رهایی بخش‌ ملی و مذهبی ملتهای اسیر به دست سرمایه داری و کمونیزم که نمونه بارزش را در سالهای اخیر دیدیم.»(۱) امام(ره) در آن مقطع، نه تنها خطر افتادن کشور به دست کمونیست ها را محتمل نمی دانند، بلکه اساسا چنان دیدگاهی را ناشی از عدم اطلاع افراد از سوابق حزب توده و گروه های چپ ایران تلقی می کنند.

امام(ره) یک سال پس از پیروزی انقلاب نیز در همین رابطه می فرمایند: «حزب توده ی شوروی نبود؛ حزب توده ی انگلیس‌ها بود! آن وقت انگلیس‌ها اینجا [نفوذ] داشتند؛ حالا امریکایی‌ها هستند. در دربار همین محمدرضا خان از همین کمونیست‌ها خدمتگزار بودند! از همین سران اینها خدمتگزار بودند...مطلب این نیست که ما خیال کنیم که نه اینها کمونیست‌اند؛ کمونیست نیستند اینها، کمونیست به آن معنایی که خودشان ادعا می‌کنند که ما طرفدار ضعفا و مستضعفین هستیم و می‌خواهیم اینها زندگی [راحتی داشته باشند] نه اصلا اینها آن نیستند.»(۲) سخنان امام(ره) پیرامون صوری بودن مبارزه ی توده ای ها با شاه اما به همین جا محدود نمی شود. چنانکه ۱۶ مهرماه سال ۵۷ از نوفل لوشاتو نیز طی پیامی به مناسبت آغاز سال تحصیلی، سخنان قابل تاملی را در همین زمینه ایراد می کنند؛ بیاناتی که شاید بتوان آن را عصاره دیدگاه رهبر کبیر انقلاب اسلامی در زمینه ی فعالیت جریان چپ ایران در راه استقلال ملی کشور، به شمار آورد.

در بخشی از این پیام  آمده است: «می‌خواهند گروهی از دست نشاندگان و مامورین شاه را وادار کنند و در دانشگاهها شعارهای کمونیستی بدهند تا مردم را از خطرات آن بترسانند.حزب توده،حزب کثیف مرتبط به دستگاه شاه است و تمام شعارها و نمایشها برای سست کردن نهضت اسلامی و نجات شاه از سقوط و برقرار داشتن دستگاه چپاول و پایدار ماندن چرخهای سوء استفاده از مخازن ملت محروم است.»(۳)

 بخش دیگری از نگاه امام(ره) به فعالیت گروه های چپ و نسبت آنها با مسئله ی استقلال را می توان در نگاه ایشان به گروه تروریستی منافقین جستجو کرد. نگاه امام(ره) در این حوزه را میتوان ذیل دو رویکرد "نصیحت" و "افشا"ی منافقین دسته بندی کرد. منافقین اما به گواهی تاریخ هرگز نصیحت پذیر نبوده اند؛ امری که امام(ره) آن را ناشی از بی توجهی آنها به خواست عمومی و منافع ملی و البته تمایل آنها به قدرت و خودبرتربینی معرفی می کند.

امام(ره) در تاریخ هشتم تیرماه ۱۳۶۰، یک روز پس از انفجار حزب جمهوری و شهادت دکتربهشتی می فرمایند: «اینهایی که دم از خلق می‌زنند و دم از شجاعت می‌زنند و دم از جنگجویی می‌زنند، چطور در کنار خانه‌ها خزیده‌اند و بچه‌ها را وادار می‌کنند که بروند بمب بگذارند؟ این کار ابلهانه برای چیست؟ برای این است که شما خیال می‌کنید که حالا که این کار را کردید، دیگر ملت ما همه کنار می‌روند و صحنه را می‌گذارند برای شما؟ این اشتباه است.»(۴) مسئله ی مهم تر در زمینه نوع مواجهه امام(ره) با منافقین اینکه، ایشان چند سال پیش از شکل گیری سازمان منافقین(سازمان خلق) و زمانی که در نجف بودند نیز، طی دیدارهای مفصلی که به درخواست حسین احمدی روحانی، یکی از  رهبران باسابقه سازمان، داشته اند اما هرگز حاضر به تایید فعالیت آنها نمی شود.(۵) امری که می تواند نشان دهنده شناخت دقیق امام(ره) از سابقه و اعتقادات منافقین است.

منافقین اما نهایتا با کنار گذاشتن ادعای استقلال و دفاع از منافع خلق، رسما به آغوش آمریکا و کشورهای اروپایی پناه می برند تا امام(ره) در زمینه دخالت آمریکا در جنگ تحمیلی نیز به آنها استناد کرده، بگوید: «دخالت شما این است که صدام و منافقین را فرستاده‌اید. معنای دخالت این نیست که ریگان خودش بیاید!»(۶) و در جایی دیگر تصریح می کنند: «امروز که عراق به شهرهای بی‌دفاع ما حمله می‌کند، رسما منافقین برای رژیم عراق جاسوسی می‌کنند، و این جاسوسی را هم اعلام می‌نمایند. آیا یک ایرانی برای دشمن ایران جاسوسی می‌کند؟!»

در مجموع، گروه های موسوم به چپ، در نگاه امام(ره) نه تنها هیچ گاه به صورت حقیقی دغدغه ی «استقلال» نداشته اند، بلکه مکرر در خدمت اهداف شاه برای حراج منافع ملی کشور نیز قرار گرفته اند. بعد دیگر نگاه امام(ره) به چپ ها، عدم صداقت آنها در زمینه مبارزه برای منافع ملی -منافع مردم- است. امام(ره) در این زمینه علاوه براینکه قدیمی ترین تشکل چپ ایران را برساخته ی انگلیس معرفی می کند، معتقد است تشکل های مدعی کمونیسم، به راحتی در خدمت اهداف قطب مقابل آن قرار گرفته، در مدعای کمونیسم خود نیز فاقد صداقت بوده اند. مسئله ای که خیلی زود و در همان سالهای ابتدایی انقلاب با پناهنده شدن پرتحرک ترین تشکل چپ تروریستی به کشورهای غربی، رنگ حقیقت به خود می گیرد!

پی نوشت ها:

۱-صحیفه امام(ره)-جلد ۳-صفحه ۴۲۲

۲- صحیفه امام(ره)-جلد ۹-صفحه ۲۳

۳- صحیفه امام(ره)-جلد ۳-صفحه ۴۳۸

۴- صحیفه امام(ره)-جلد ۱۴-صفحه ۵۲۵

۵- صحیفه امام(ره)-جلد ۱۶- صفحه ۲۷۱

۶- صحیفه امام(ره)-جلد ۱۹-صفحه ۱۸۲

به اشتراک بگذارید : تلگرام   |   فیس‌بوک
نام :
ایمیل :
پیام :