مبارزه چند بعدی امام (ره) در جریان تسخیر لانه جاسوسی

تسخیر سفارت آمریکا در تهران به تاریخ ۱۳ آبان ماه سال ۵۸ را می توان در زمره جنجالی ترین اتفاقات تاریخ سیاسی ایران معاصر دانست. جامعه انقلابی ایران در تاریخ مذکور، شوک بزرگی را به دولت کارتر وارد نمود. شوکی که آنها هیچ گاه در انتظار آن نبودند. این در حالی بود که امام(ره) تنها سه روز پیش  از تسخیر لانه جاسوسی توسط دانشجویان انقلابی، طی پیامی خطاب به روحانیون، دانشجویان و جوانان گفته بود:«بر دانش آموزان، دانشگاهیان و محصلین علوم دینیه است که با قدرت تمام، حملات خود را علیه امریکا و اسرائیل گسترش داده و امریکا را وادار به استرداد این شاه مخلوع جنایتکار نمایند و این توطئه بزرگ را بار دیگر شدیدا محکوم کنند.»(۱) دانشجویان سه روز بعد، درواقع به پیام رهبرشان لبیک گفته بودند. امری که طبیعتا با تایید امام(ره) همراه شد.


لذا امام(ره) در اولین واکنش رسمی به ماجرای تسخیر لانه جاسوسی، می فرمایند: «آن مرکزی هم که جوانهای ما رفتند گرفتند-آنطور که اطلاع دادند- مرکز جاسوسی و مرکز توطئه بوده است. امریکا توقع دارد که شاه را ببرد به آنجا مشغول توطئه، پایگاهی هم اینجا برای توطئه درست کنند، و جوانهای ما بنشینند و تماشا کنند.»(۲) این البته اولین بار نبود که سفارت آمریکا در تهران تسخیر  می شد! سفارت مذکور، پیش از آن نیز توسط اعضای چریک های فدایی خلق در تاریخ ۲۵ بهمن ۵۷ اشغال شده بود. دخالت ابراهیم یزدی، وزیر خارجه وقت دولت موقت و عدم تایید امام(ره) اما قائله ۲۵ بهمن ۵۷ را ناتمام گذاشت و محوطه سفارت ظرف دو ساعت از چریک ها تخلیه شد. امری که می توان آن را معلول دو مسئله «دخالت مستقیم چریک های فدایی خلق در اشغال سفارت» و «مبهم بودن نقش توطئه آمیز سفارت آمریکا برای عموم مردم» تلقی نمود.

امام(ره) بعدها پس از روشن شدن ماهیت واقعی چریک های فدایی، شروع مبارزه علنی آنها با حرکت عمومی انقلاب و کشتار مردم عادی کوچه و بازار توسط آنها، در همین زمینه می فرمایند: «حزب توده‌ای که درست کرده بودند، حزب توده انگلیسی بود. منتها به اسم کمونیست شوروی به خورد ما می‌دادند! الآن هم اینها که هستند و «فدایی خلق» با فدای خلق و فدایی خلق، خلق را به باد فنا دارند می‌دهند! خرمن‌ها را آتش می‌زنند؛ کارخانه‌ها را از کار باز می‌دارند؛ همه خرابکاریها را دارند می‌کنند. جاسوسی شان هم ثابت است، و ارتباطشان هم با صهیونیسم و اینها ثابت است... فدایی اینها هستند، لکن در کردستان آن قدر آدم می‌کشند! و الآن هم در کردستان مشغول همین فتنه‌گری هستند، فدایی های اینطوری هستند!»(۳)

در آبان ماه ۵۸ اما عموم مردم به خوبی با مواضع دولت مستکبر آمریکا پس از پیروزی انقلاب آشنا شده اند. از سویی، نیروهای تسخیر کننده سفارت نیز نه گروه های التقاطی و کمونیست، که عصاره حرکت عمومی ملت به حساب می آیند. لذا تسخیر لانه جاسوسی مورد تایید امام(ره) قرار می گیرد و ایشان با گلایه تلویحی از مخالفت اعضای دولت موقت با این امر، می فرمایند: «باز ریشه‌های فاسد به فعالیت افتاده بودند که ما هم دخالتی بکنیم و جوانها را بگوییم که شما بیرون بیایید از آنجایی که رفتند.»(۴) امام(ره) همانگونه که با طرد اقدام چریک های فدایی در ۲۵ بهمن ۵۷، انقلاب را از خطر انحراف بازمی دارد، این بار با تایید اقدام دانشجویان انقلابی، انقلاب را از خطر سقوط بر اثر توطئه چینی آمریکایی ها نجات می بخشد. واقعیتی که عمق نبوغ سیاسی امام(ره) را در متن هیجانات ابتدای انقلاب نشان می دهد. چنین است که امام(ره) در میانه هیاهوی استعفای رئیس دولت موقت، به سادگی آن را می پذیرد و در دفاع همه جانبه  از اقدام دانشجویان، ذره ای تردید نمی کند.

امام(ره) اگر چه عمیقا معتقد است: «آمریکا هیچ غلطی نمی تواند بکند»(۵)، با این حال، در برخورد با واقعیت تسخیر لانه جاسوسی، هیچ گاه از محاسبه عقلانی دور نمی شود. امام(ره) بر خلاف ۲۵ بهمن ۵۷، این بار مواجه شدن با هزینه های تایید این اقدام را به روشنی کمتر از هزینه تداوم کار سفارت آمریکا برای انقلاب و منافع ملی می بیند:« همه چیزهایی که می‌خواهند بکنند، بکنند و ملت ما و جوانهای ما و جوانهای دانشگاهی ما و جوانهای روحانی ما بنشینند تماشا کنند تا خون این صد هزار نفر تقریبا - یا کمتر و بیشتر - هدر برود، برای اینکه احترامی قائل بشوند به آقای کارتر و امثال اینها؟»(۶) درواقع، امام(ره) بر خلاف جریان دولت موقت که مدعی لزوم حفظ حرمت اماکن دیپلماتیک هستند، به خطری که اصل انقلاب را تهدید می کند، می اندیشد و معتقد است مسامحه با آمریکایی ها، در بلندمدت نتیجه ای جز شکست انقلاب و از بین رفتن جمهوری اسلامی نخواهد داشت.

امام(ره) بر همین اساس می فرماید: «امروز خیانتهای زیرزمینی است. یک توطئه‌های زیرزمینی است که توطئه‌های زیرزمینی در همین سفارتخانه‌ها که هست دارد درست می‌شود، که مهمش و عمده‌اش مال شیطان بزرگ است که امریکا باشد. و نمی‌شود بنشینید و آنها توطئه‌شان را بکنند. یک وقت ما بفهمیم که از بین رفت یک مملکتی، و با حرفهای نامربوط دمکراسی و امثال ذلک ما را اغفال کنند که مملکت دمکراسی است، و هر کسی حق دارد در اینجا بماند، هر که حق دارد توطئه بکند. این حرفهای نامربوط را باید کنار گذاشت.»(۷)  از سویی، امام(ره) کارکنان سفارت آمریکا را به حسب اثبات جاسوسی شان، اساسا دیپلمات نمی داند:«ما اینجا را نه سفارتخانه می‌دانیم، اینجا مرکز جاسوسی است. و نه آن افرادی که در آنجا هستند از سفرا یا از اجزای سفارتخانه می‌دانیم یا دیپلمات می‌دانیم. هیچ این حرفها نیست. اینها همه جاسوس هستند. و مجرم هستند. و مجرمین باید در خود این مملکت رسیدگی به حالشان بشود.»(۸)

امام(ره) درواقع در جریان تسخیر لانه جاسوسی، همزمان در چند جبهه سرگرم مبارزه است و علاوه بر دفاع از دانشجویان در برابر جریان دولت موقت، همزمان پاسخ ادعاهای مقامات آمریکایی را نیز می دهد و از سویی دیگر، به هدایت افکار عمومی کشور و جریان عمومی انقلاب نیز مشغول است. نبوغ سیاسی خاص امام(ره) باعث می شود تا هیجانات متراکم سالهای ابتدایی انقلاب نه تنها تبدیل به تهدیدی بر علیه کلیت انقلاب نشود، که به سوی سفارت آمریکا به عنوان بزرگترین تهدید علیه انقلاب اسلامی هدایت شود. امری که در کنار قطع دست آمریکا از کشور، همزمان باعث تسویه جریان دولت موقت و دیگر گروه های نزدیک به آمریکا از جریان انقلاب می شود.

پی نوشت ها:

۱-صحیفه امام(ره)-جلد ۱۰-صفحه ۴۱۲

۲- صحیفه امام(ره)- جلد ۱۰-صفحه ۴۹۱

۳- صحیفه امام(ره)-جلد ۱۰-صفحه ۳۳۷

۴- صحیفه امام(ره)-جلد ۱۰-صفحه ۴۹۱

۵- صحیفه امام(ره)-جلد ۱۰-صفحه ۵۱۶

۶- صحیفه امام(ره)-جلد ۱۰-صفحه ۴۹۲

۷- صحیفه امام(ره)-جلد ۱۰-صفحه ۴۹۳

۸- صحیفه امام(ره)-جلد ۱۱-صفحه ۱۹۳

به اشتراک بگذارید : تلگرام   |   فیس‌بوک
نام :
ایمیل :
پیام :